|
سی و یک شب
|
||
|
مناجات های نه چندان عارفانه. یادداشت های نه چندان عالمانه و حرف های نه چندان نگفته... |
- اصالت با بندگی حق است. تمام کارها باید در راستای بندگی حق شکل بگیرد. آنگاه رنگ وبوی زندگی عوض میشود.
- تا با خودید از خدا دورید و تا از خدا دورید شیطان بر شما حاکم است.
- در مورد توفیقاتی که نصیبتان میشود دنبال نقطه قوتی در خود نگردید تنها کرامت خدا و اهل بیت علیهمالسلام را ببینید آنگاه مسئله آسان میشود. این را بدانید که انسان اگر خود را حائز صلاحیت دید برای خود قدر و منزلت و مکانت نزد خدا قائل بود و آن را دید بسیار از قرب الی الله دور افتاده است. بنده نباید از خود چیزی ببیند هر چه هست لطف و کرم اوست.
- شرمندگی در مقابل پروردگار نعمت است، بایستی شکران این نعمت را با حمد و سپاس او به جای آورد، انسان چه دارد که به آن ببالد؟ فکر میکنید در چه شرایطی میتوان در مقابل خدا شرمنده نبود؟ آیا فرض چنین لحظهای امکان دارد؟ در مقابل پروردگار باید حیا داشت و خجل بود از کوتاهیها و کاستیها. ندار حقیقی جز شرمندگی کاری ندارد.
- سرگشتگی انسان زمانی تمام میشود که به حقیقت و ندای درونیاش جواب مثبت دهد. درون انسان خدا پرست است و او میخواهد این را فراموش کند. اشتباه میکند، وقت را از دست میدهد و دیگر وقت جبران ندارد.(1)
پ.ن:
(1) ر.ک بارقه نور - الگوهای رفتاری اهل بیت علیهم السلام در زندگی – دفتر اول – دکتر م.س
|
|